Family Picnic review by Festivalinfo.nl

Recensie Johnny Dowd : Family Picnic

Al ruim dertig jaar behoort Johnny Dowd tot de gevestigde orde van de rootsmuziek, van de alternatieve country of dat wat wij tegenwoordig beter kennen als Americana. Maar ondanks de prachtige loftuitingen die er zoal over hem zijn geschreven, heeft Dowd nog nooit een groot publiek voor zijn muziek weten te bereiken. Niet vreemd als je bedenkt dat de eigenzinnige muzikant er werkelijk alles aan doet om maar niet de reeds geplaveide wegen te bewandelen. Geniale maar dikwijls bizarre spitsvondigheden en wereldvreemde avonturen in tekst en muziek maken het de luisteraars nu niet gemakkelijk. Vooral op het vorig jaar verschenen Twinkle, Twinkle leek Dowd behoorlijk de weg kwijt te zijn. Al eerder werden door hem de scherpe randjes en de viezige kantjes van de rootsmuziek opgezocht. Dat de drank en drugs daarbij een rol speelden lijkt waarschijnlijk. De vertroebelde blik maakte zijn muziek en zijn teksten echter echter altijd fascinerend. Om de sfeer te optimaliseren zocht hij regelmatig een inspirerende omgeving op. Zo begon hij ooit met schrijven in het kantoor van zijn verhuisbedrijfje, maar maakte hij later ook eens gebruik van een studio waarvan de muren volledig waren voorzien van overlijdensberichten. Maffe onderwerpen en thema’s als ‘moord’, ‘dood’ en ook de trieste kanten van de liefde werden altijd al graag bezongen door de ooit in Texas geboren, maar tegenwoordig in New York woonachtige muzikant. Wie dacht dat Dowd zijn wilde haren inmiddels wel kwijt zou zijn geraakt in de loop van de tijd, en zo’n vijftien studioalbums later, komt bedrogen uit.

Op het eerder dit jaar verschenen Family Picnic horen we hem namelijk weer op de zijn zo bekende zwartgallige wijze. Na eerst de luisteraar op het verkeerde been te hebben gezet met de vreemde instrumentale opener ‘Hoodoo’, volgt een even zo merkwaardige wals, waarin Johnny stoeit met distortion en andere gruizige tonen die je uit een elektrische gitaar kunt toveren. ”I was never the man of your dreams” klinkt het vals, maar zeer gemeend gezongen. In het donkere ‘Vicksburg’ lijkt het zelfs of Tom Waits tijdens het opnemen de studio is komen binnensluipen. De Amerikaanse Burgeroorlog wordt hier op wel heel bijzondere wijze beschreven. Angstaanjagend is het, zonder enige remming. Het is typerend voor Dowd waarvan je je nauwelijks kunt voorstellen dat hij inmiddels de zeventig jaar is gepasseerd. Met puntig gitaarwerk en elektronische beats rapt hij zich door ‘Shameless’ en begeeft hij zich tijdens ‘Walking The Floor’ in een vreemde duistere wereld. Met vocale hulp van Kim Sherwood-Caso en ondersteund door Michael Edmondson op gitaar en xylorimba, een bijzonder slaginstrument, neemt Dowd de luisteraar mee in normale, alledaagse gebeurtenissen zoals een familie-picknick, maar is niets zoals het lijkt dat het is. Vrijwel alles ontaardt in een surrealistische toestand en lijkt genialiteit en waanzin heel nauw met elkaar verwant. Hartstochtelijk gezongen is de lieve ode aan gospelzanger Thomas Dorsey door Dowd die, hoe tegenstrijdig ook, zich altijd voornamelijk met Duivelse muziek heeft ingelaten. Ondanks de goede bedoelingen klinkt ‘Let’s Have A Party’ weliswaar uitnodigend, maar wij slaan deze uitnodiging liever af en genieten op afstand van de muzikale capriolen van deze bijzondere veteraan op deze zeer interessante Family Picnic.

Recensent:Jeroen Bakker      Artiest:Johnny Dowd        Label:Mother Jinx Records
                                                                                   – Original Article

 

For more than thirty years, Johnny Dowd has been part of the established order of roots music, of the alternative country or what we now know better as Americana. But despite the wonderful lofting that has been written about him, Dowd has never managed to reach a large audience for his music. Not surprising when you consider that the idiosyncratic musician really does everything he can to not walk the paved roads. Ingenious, but often bizarre, quirks and worldly adventures in text and music do not make it easy for listeners. Especially on the last year, Twinkle, Twinkle Dowd seemed to be pretty lost. Earlier, he looked up the sharp edges and the filthy edges of the roots music. It seems likely that alcohol and drinks played a role in this. However, the blurred look always made his music and lyrics fascinating. To optimize the atmosphere, he regularly sought out an inspiring environment. For example, he once started writing in the office of his removal company, but later he also used a studio whose walls were completely covered with obituaries. Stupid subjects and themes such as ‘murder’, ‘death’ and also the sad sides of love have always been liked by the musician who was once born in Texas, but now lives in New York.On the Family Picnic , which was published earlier this year, we can hear it again in its well-known black-and-white manner. After having misled the listener with the strange instrumental opener ‘Hoodoo’, an equally remarkable waltz follows, in which Johnny plays with distortion and other gritty tones that you can conjure from an electric guitar. “I was never the man of your dreams”it sounds fake, but sincerely sung. In the dark ‘Vicksburg’ it even seems as if Tom Waits came sneaking into the studio during the recording. The American Civil War is described here in a very special way. It is frightening, without any inhibition. It is typical of Dowd that you can hardly imagine that he has now passed the seventy years. With pointed guitar work and electronic beats, he raps through ‘Shameless’ and enters a strange dark world during ‘Walking The Floor’. With vocal help from Kim Sherwood-Caso and supported by Michael Edmondson on guitar and xylorimba, a special percussion instrument, Dowd takes the listener into normal, everyday events such as a family picnic, but is nothing as it seems. Almost everything degenerates into a surrealistic situation and genius and madness seem very closely related. Sung passionately is the sweet ode to gospel singer Thomas Dorsey by Dowd, who, however contradictory, has always been mainly involved with Devil’s music. Despite the good intentions, ‘Let’s Have A Party’ sounds inviting, but we prefer to decline this invitation and enjoy the musical antics of this special veteran from a very interesting distance.Family Picnic .
                                                                        – Translation by Google

Written In Music reviews Twinkle Twinkle

JOHNNY DOWD – TWINKLE, TWINKLE

 Door Cis van Looy op 11 januari 2018

Execute American Folklore was al niet het meest toegankelijke werk, van de eigenzinnige uit Ithaca, met Twinkle Twinkle neemt Johnny Dowd de warrige draad van de voorganger op. Vanaf de openingstune Execute American Flokore, Again een wordt de luisteraar met een elektronische brij met daarbovenop het ondertussen vertrouwde, gegromde parlando geconfronteerd, regelmatig komt de ijle zang van Anne Coogan daarbij. Met uitzondering van het titelnummer zorgde Dowd met enige hulp van Michael Edmondson uitsluitend voor ‘de muziek’.

Hij nadert ondertussen de zeventig maar zijn experimenteerdrift is geenszins  getemperd. Alom bekende singalong tunes uit het grote Amerikaanse songbook worden met synthesizers en primitieve elektronische instrumentatie in, op het eerste gehoor vormeloze, hallucinante klanktapijten getransformeerd.

Het zijn niet bepaald de mooiste klanktaferelen, meestal ontaarden de traditionals, enkel herkenbaar door de vertrouwde tekstflarden, in een beangstigde soundtrack die wellicht niet alleen puristisch georiënteerde luisteraars de gordijnen injaagt en vrij snel doet afhaken. Als je het even langer volhoudt ontdek je Trouble in Mind. Dat nummer passeert hier op een logge beatbox structuur, ongetwijfeld de meest opmerkelijke versie van de niet alleen in jazz en blues milieus tot klassieker uitgegroeide song die pianist Richard M.Jones in de vroege jaren twintig van vorige eeuw componeerde.

Met Red River Valley wordt nog een oudere folktune in een bizarre rocker getransformeerd. Het duurt even voor in de grillige structuren St James Infarmary Blues of Jon The Revelator ontdekken. Met de macabere spoken word versie van The House Of The Rising Sun en My Darling Clementine verloopt dat vlotter.

Het beluisteren van deze langspeler is geen gemakkelijke opgave, we vermoeden dat vooral Dowd zichzelf amuseerde tijdens de opnamesessies. Ongetwijfeld enkel geschikt voor avontuurlijk ingestelde adepten in een nooit voltooide zoektocht naar curiositeiten. Muzikale amateurs die aan dat profiel beantwoorden komen ongetwijfeld aan hun trekken op de komende tournee met Melle de Boer.

Tracklisting Twinkle, Twinkle:

  1. Execute, American Folklore, Again
  2. Twinkle, Twinkle, Litter Sister
  3. The Cuckoo
  4. Trouble In Mind
  5. Going Down  The Road Feeling Bad
  6. St.James Infirmary Blues
  7. Red River Valley
  8. Rock Of Ages
  9. John The Revelator
  10. Tom Dooley
  11. House Of The Rising Sun
  12. Oh, My Darling Clementine
  13. Job 17: 11-17

Foto: Kat Dalton

 – Original Site

Execute American Folklore was not the most accessible work, from the idiosyncratic from Ithaca, with Twinkle Twinkle Johnny Dowd takes on the messy thread of the predecessor. From the opening stand of Execute American Folkore, Again one, the listener is confronted with an electronic pulp and on top of that the familiar, growling parlando, regularly accompanied by the thin vocals of Anne Coogan. With the exception of the title track, Dowd, with some help from Michael Edmondson, only took care of ‘the music’.

He approaches the seventy in the meantime, but his experimental drive is by no means tempered. Well-known singalong tunes from the great American songbook are transformed into hallucinatory sound tapestries with first-class formulas and primitive electronic instrumentation.

They are not exactly the most beautiful sound scenes, usually the traditionals, only recognizable by the familiar text fragments, degenerate into a frightening soundtrack that may not only stimulate puristically oriented listeners to pull the curtains and quickly pull them off. If you persist for a while, you will discover Trouble in Mind . That song passes here on a cumbersome beatbox structure, undoubtedly the most remarkable version of the song that has not only become a classic in jazz and blues environments, which pianist Richard M.Jones composed in the early twenties of last century.

With Red River Valley an older folktune is transformed into a bizarre rocker. It takes a while to discover St James Infarmary Blues or Jon The Revelator in the erratic structures. With the macabre spoken word version of The House Of The Rising Sun and My Darling Clementine that goes float .

Listening to this long player is not an easy task, we suspect that Dowd especially amused himself during the recording sessions. Undoubtedly only suitable for adventurous adepts in a never completed search for curiosities. Musical amateurs who answer that profile will undoubtedly get their money’s worth on the upcoming tour with Melle de Boer.

 – Translation by Google

Indebanvan reviews Twinkle Twinkle

 

JOHNNY DOWD-TWINKLE, TWINKLE

High fun factor

Making a cover album the umpteenth highlight in your impressive oeuvre. Johnny Dowd succeeds. It should be said that the performances on “Twinkle, Twinkle” are just as idiosyncratic as their own compositions.

EXECUTE AMERICAN FOLKLORE, AGAIN

The opening track ‘Execute American Folklore, Again’, which is completely out of hand, is related to the predecessor ” Execute American Folklore “. You would almost think that Dowd is still politically active in his old age.

FIGHT THE POWER

This previous album was strongly hip-hop oriented. There is no question on “Twinkle, Twinkle”. Although Johnny Dowd quotes Public Enemy (“Fight the power”) in the opening song. Vocally, the Bluesman appears old-fashioned with its cross-section of American traditionals. Although American …

The song to which the album title refers, ‘Twinkle, Twinkle, Little Star’, is a poem by the English poet Jane Taylor on a French melody. (‘Ah! Vous dirai-you, maman’).

MELODIC HIGHLIGHT

Also ‘The Cuckoo’ has been adopted from England. It gets a solid beat from Johnny Dowd. That does not matter. Singer Anna Coogan manages to make it a melodic highlight.

‘Trouble In Mind’ (performed by Ella Fitzgerald and Nina Simone, among others), gets an Industrial approach from Johnny Dowd on which a synthesizer is also flogged.

FUNKY JOHNNY DOWD

‘Going Down The Road Feelin’ Bad ‘(which we know from Woody Guthrie and The Grateful Dead) has never sounded as funky as it is now. Also ‘Red River Valley’, one of the Top 100 Western Songs, gets a funky treatment.

The Christian hymn ‘Rock of Ages’ is in the hands of Johnny Dowd completely of this time. ‘John the Revelator’, a primeval tone number, gets a respectful performance.

HIGH FUN FACTOR

On ‘House of the Rising Sun’ the hiphopper Johnny Dowd pops up again. Together with ‘Tom Dooley’ and ‘Oh, My Darling, Clementine’ it makes sure that “Twinkle, Twinkle” enters the books as the album from Johnny Dowd’s oeuvre with by far the highest fun factor.

An album on which even the darkest chapter in Job’s biblical book can result in a funky ode to the Friday.

“Twinkle, Twinkle” is available from January 12, 2018.

Johnny Dowd-Twinkle, Twinkle

Tracklist:
Execute American Folklore, Again
Twinkle, Twinkle, Little Star
The Cuckoo
Trouble in Mind
Going Down the Road Feeling Bath
St. James Infirmary Blues
Red River Valley
Rock of Ages
John the Revelator
Tom Dooley
House of the Rising Sun
Oh, My Darling, Clementine
Job 17: 11-17

RELEASE DETAILS
Genre : Blues , Folk
Label : Mother Jinx Records
Country : USA
Format : CD
Date: January 12, 2018, 00:00

 – Translation by Google

 – Original article

Live @Hill Country DC with Pere Ubu

                                          Hill Country Live Presents:

mentalist maverick & alt-everything troubadour has been added to in DC on 11/9 Chocolate-in-your-peanut-butter, son!

Pere Ubu

Pere Ubu’s new album 20 Years In A Montana Missile Silo opens the doors of the avant-garage to reveal the hardworking mechanics hammering away at the

fundamentals of blue-collar rock. A three-guitar revision spans the state of the art for guitar-based rock in the year 2017. Keith Moliné is joined by Cleveland guitar legend Gary Siperko and Kristof Hahn in the now familiar orchestra of analog and digital

synths, clarinet, drums and Thomas’ unquestionably unique vocals.

The touring arm of Pere Ubu will be heading out with the new album; first-off in the USA in November-December, amd with a full European tour and further USA dates in 2018.


Johnny Dowd

“Sometimes music shouldn’t be easy, and instead should be mysterious, idiosyncratic

and the work of a true maverick. So we should welcome the arrival of a new Johnny Dowd album. . . . Never a man to run from the truth, if there was any justice, this guy would be a legend.” – Acoustic Magazine

“Soaked in swirling guitars with extraterrestrial synth sounds throughout Dowd here creates a piece which is on a par with the best of Beck.” – Americana-UK

Live @The Dock

 

                                                HAPPY HOUR at it’s most ironic

 

 

 

Johnny Dowd

“Sometimes music shouldn’t be easy, and instead should be mysterious, idiosyncratic and the work of a true maverick. So we should welcome the arrival of a new Johnny Dowd album. . . . Never a man to run from the truth, if there was any justice, this guy would be a legend.”

— Acoustic Magazine (UK), September 2016

“Imagine if Hank Williams had mutated into Captain Beefheart, acquiring a bunch of primitive electronic equipment along the way, and you’ll get some idea of where Johnny Dowd is at on Execute American Folklore. . . . Gloriously deviant.“

— Andy Gill, The Independent (London)

 

(Editors note: For those in the know, there’ll be a Party Here tonite!)

 

 

The Rocking Magpie

One man (and a few friend's) thoughts on Roots music from across the great divide.

sangiuseppe

la poesia è morta e non sarò io a resuscitarla

The Dowd Tribe

Making Something Out of Nothing Since Before You Were Born

Grrlfest

GF is an independent multi-platform music and arts festival to celebrate and empower women-identified artists

Peters portaal

Dit is dus geen weblog, maar een wegwijzer

Communiqué

The Official Blog Of WKDU Philadelphia 91.7 FM

No.9

An Artist's Journey

HariKari

Cutting through the fat of this world

Fans of Johnny Dowd

Walk with the Zombies from Outer Space

michael stark music

official site for recording artist... Michael Stark

BlackCountryRock

Musings on music and anything else

sheila sea

like thalassic velvet

a nomad in cyberspace

the wonderings of a zig-zag wanderer

Ithaca Record Freak

Honest Reviews for local and small-time/indie artists

Blabber 'n' Smoke

A Glasgow view of Americana and related music and writings.

%d bloggers like this: