AD.nl on the Going Down the Road Feeling Bad Tour

Zielsverwanten met een donkere boodschap

Ze zingen allebei over de rafelranden van de samenleving: Melle de Boer en Johnny Dowd. Twee americana-artiesten van twee generaties en verschilende geboortegrond trekken samen op. Vanavond in het Paard in Den Haag.

Machiel Coehorst 

Johnny Dowd komt uit Ithaca, een slaperig universiteitsstadje in de staat New York. Hij had daar een transportbedrijfje en musiceerde wat in zijn vrije tijd. Totdat hij ontdekt werd door een platenbaas en op zijn 50ste zijn debuut maakte als singer-songwriter en vertolker van rauwe popcountry. Melle de Boer komt uit Delft/Den Haag, maakte furore met zijn bands Smutfish en John Dear Mowing Club en heeft net als Dowd een voorliefde voor de country noir. Ter ere van hun nieuwe albums maken de beide muzikanten een gezamenlijke tour en vanavond doen zij het Paard aan.

Ondanks het leeftijdsverschil (Melle de Boer is 45 jaar, Johnny Dowd bijna 70) worden de twee muzikanten gezien als zielsverwanten. De Boer kan zich vinden in die typering. ,,Ja, er zijn zeker raakvlakken tussen Johnny en mij. De muziek komt bij ons allebei uit dezelfde bron: De twijfel over alles, en de onderhuidse dingen die niet vaak worden uitgesproken.”

Het moge duidelijk zijn: voor een vrolijk avondje uit ben je bij de twee aan het verkeerde adres. Melle de Boer en Johnny Dowd hebben meer affiniteit met de donkere kanten van het leven. ,,We zoeken allebei de rafelranden op van de maatschappij. Onze teksten gaan over onderwerpen als eenzaamheid, het verschil tussen rijk en arm en de manier waarop mensen met elkaar omgaan.” Maar er is niet louter donkerte te vinden in hun muziek. ,,We proberen de donkere kant te verlichten,” zegt De Boer poëtisch. ,,Het publiek zingt ook volop mee met de Amerikaanse liedjes en er wordt ook veel gelachen.”

Openbaring

We proberen de donkere kant te verlichten

Melle de Boer

Het duo heeft net een tour door Engeland achter de rug. Voor De Boer was het een openbaring: ,,Ze kijken daar heel anders tegen muziek aan dan hier. In Nederland moet het vooral leuk en gezellig zijn. In Engeland luisteren ze echt naar de liedjes. Van ouds af aan bestaat er natuurlijk ook de traditie om samen naar muziek te luisteren, en er niet doorheen te kletsen.” Wel was hij enigszins nerveus bij aanvang van zijn eerste tour door Engeland: ,,Ik twijfelde over mijn Engels en wist niet of ik de teksten wel goed zou uitspreken. En dan sta je in zo’n volle zaal …” Maar de respons was bijzonder goed. ,,Ik heb zelden zoveel enthousiaste reacties ontvangen en er zijn meer cd’s verkocht dan ooit.”

Een voordeel was dat De Boer zijn Engelstalige teksten niet hoefde uit te leggen, zoals hij in Nederland gewoon is te doen. Zo projecteerde hij tijdens een optreden ooit zelfgemaakte tekeningen (De Boer is ook kunstenaar) op de achtergrond (‘Bij iedere zin een nieuwe tekening’). Een uitleg van zijn teksten was in Engeland niet nodig, toch? ,,Nou ja, ik was daar op een ongemakkelijke manier wel al mee begonnen, totdat ik besefte dat dat niet nodig was, ha ha.”

Even terug naar zijn samenwerking met Johnny Dowd. Wat spreekt De Boer het meest aan in de man die bekendstaat om zijn nogal eigenzinnige, soms ronduit ondoorgrondelijke muziek? ,,Zijn liedjes zijn soms best lastig ja. Het mooie aan hem vind ik dat hij nooit probeert te behagen.” De muziek van Johnny Dowd is niet alleen lastig te doorgronden, maar ook behoorlijk zwartgallig. ,,Toch is hij een opgewekte man hoor, ondanks al die heftige liedjes. Het was heel gezellig in de tourbus!”

 – Original article

Soulmates with a dark message
They both sing about the fringes of society: Melle de Boer and Johnny Dowd. Two americana artists of two generations and different birth grounds join together. Tonight in the Horse in The Hague.

Machiel Coehorst 08-02-18, 16:04

Johnny Dowd is from Ithaca, a sleepy university town in the state of New York. He had a transport company there and made music in his free time. Until he was discovered by a record manager and made his debut at the age of 50 as a singer-songwriter and interpreter of raw pop country. Melle de Boer is from Delft / The Hague, made a furore with his bands Smutfish and John Dear Mowing Club and, like Dowd, has a predilection for the country noir. In honor of their new albums the two musicians make a joint tour and tonight they do the Horse.

Despite the age difference (Melle de Boer is 45 years, Johnny Dowd almost 70) the two musicians are seen as soul mates. De Boer can agree with this typing. “Yes, there are certainly similarities between Johnny and me. The music comes to us both from the same source: The doubt about everything, and the subcutaneous things that are not often spoken. ”

It should be clear: for a cheerful night out you are at the wrong address. Melle de Boer and Johnny Dowd have more affinity with the dark sides of life. ,, We both seek out the frail edges of society. Our texts deal with topics such as loneliness, the difference between rich and poor and the way in which people interact with each other. “” But there is no mere darkness in their music. ,, We try to lighten the dark side, ” De Boer says poetically. ,, The audience is also singing along with the American songs and there is also a lot of laughter. ”

Revelation
We try to illuminate the dark side, Melle de Boer
The duo has just finished a tour through England. For De Boer it was a revelation: “They look at music very differently than here. In the Netherlands it must be fun and cozy. In England they really listen to the songs. From time immemorial there is of course also the tradition to listen to music together, and not to chat through it. ” He was a bit nervous at the start of his first tour through England: ‘I doubted my English and did not know whether I would pronounce the lyrics correctly. And then you’re in such a crowded room … “” But the response was very good. ,, I have rarely received so many enthusiastic reactions and more CDs have been sold than ever. ”

One advantage was that De Boer did not have to explain his English-language texts, as he is used to doing in the Netherlands. For instance, during a performance he once projected self-made drawings (De Boer is also an artist) in the background (‘With every sentence a new drawing’). An explanation of his texts was not necessary in England, right? ,, Well, I had already started in an uncomfortable way, until I realized that it was not necessary, ha ha. ”

Back to his collaboration with Johnny Dowd. What appeals to De Boer most in the man who is known for his rather quirky, sometimes utterly inscrutable music? ,, His songs are sometimes quite difficult yes. The beauty of him is that he never tries to please. “” The music of Johnny Dowd is not only difficult to fathom, but also very ungraceful. “Still, he is a cheerful man, despite all those heavy songs. It was very nice in the tour bus! ”

 – Translation by Google