enola.be reviews Execute American Folklore – Johnny Dowd tonite at The Haunt opening for Mofos

 

banner_jdmofoTonight at The Haunt, opening for the Mofos at 9pm

webclip_enola-be-header

 

 

 

webclip_

Johnny Dowd

 Songs In The Key Of D, Vol. 12. Onze favoriete outsider is terug met zijn nieuwste worp, die de ingeslagen koers van That’s Your Wife On The Back Of My Horse (met voorsprong de beste albumtitel van 2015) verderzet. De liefhebber weet wat te doen.

Volgend jaar zal Dowds solocarrière de symbolische kaap van twintig jaar bereiken. Best opmerkelijk want de veteraan, die bij zijn debuut al werd beschouwd als een ouwe lul, houdt er een indrukwekkende productiviteit op na en blijft regelmatig Amerikaanse en Europese podia afschuimen met zijn steeds eigenzinniger wordende muziek. Wrong Side Of Memphis en zijn recentste wapenfeit liggen bij een eerste beluistering misschien ver uit elkaar, maar eigenlijk is niets minder waar. Het zijn albums die getuigen van dezelfde radicale visie en zijn een aanval op rootsgenres en zones ver daarbuiten.

Voor Execute American Folklore lanceerde Dowd een crowdfunding-campagne, die met succes werd afgerond. Je weet dan ook dat je getrakteerd zal worden op een feest van onzin en transgressie, van kitscherige funk en voze bluesresten, van op z’n kop gezette gemeenplaatsen, innuendo en ironievrije egodocumenten. Hij had er net zo goed bij kunnen lopen in een grasgroen trainingpak en een fluokleurige zweetband. Het zal Dowd allemaal worst wezen. Hij bepaalt de regels in een bonte wereld die geen toegevingen doet, al moet je soms, ook nu, toegeven dat de man regelmatig wat oorwurmen uit de mouwen schudt.

Veertien songs jaagt hij er weer door, in minder dan veertig minuten. Stilistisch is dit een verderzetting van That’s Your Wife…, wat betekent dat hij zowat alles zelf opnam: bas, gitaar, toetsen en heel veel plastieken beats. In opener “Unease And Deviance”, eigenlijk een mooie definitie van z’n werk, dreigt het even uit te monden in het thema van “The Fresh Prince Of Bel-Air”.Met iele synths, een rudimentaire beat, onnozele breaks en Dowds vieze nonkel-verzen. En zo klinkt het wel vaker, alsof hij in stukken als “3.29.48” (zijn geboortedatum) en “Modern Woman” zit rond te hossen met een XL-beatbox en een zak vol kromme rhymes.

Elders vind je nog knikjes richting rock-‘n-roll swagger, maar dan wel nadat het grondig door de mangel gehaald werd. “Sexual Revolution” heeft meer gemeen met The Butthole Surfers en Ween dan met de rootshelden waar hij vroeger mee vergeleken werd. “Funkalicious” zet Bootsy Collins bij The Residents. Of ook: “Last Laugh”, eentje voor zijn moeder die aanvankelijk bijna klinkt als 80’s INXS.En “Rhumba In The Park”, een uitje richting exotica dat klinkt als een antwoord op “Worried Mind” uit z’n vroege klassieker Pictures From Life’s Other Side. Maar het kan altijd nog zotter: tijdens “Mr. Muggles” verwacht je dat het Beverly Hills Cop--thema elk moment zal opduiken en mag gastzangeres Anna Coogan voor theatrale franjes zorgen, terwijl de opgefokte titelsong knettergek barakkenkabaal van de meest gesjeesde soort is.

Het is duidelijk: deze halvegare vaart een koers die even desastreus als onweerstaanbaar is. Want geef nu toe: hoeveel artiesten geraken ermee weg om hun naam te laten scanderen? Jaren geleden gebeurde het al op het podium, nu ook in het afsluitende “World Without Me”. En toch kan je niet anders dan meegrijnzen bij zoveel idioterie. “Whiskey Ate My Brain” luidt het elders. Dat moet dan wel, maar het leverde intussen wel een onnavolgbaar oeuvre op. Go, Johnny, go!

Dowd is van 12 tot 30 oktober op tournee in Europa. Hij speelt drie keer in Nederland en een keer in Belgie: op 29 oktober in GC De Melkerij (Zemst).

 – Original Article

 

Execute American Folklore

Guy Peters – Photos: Cat Dalton – September 28, 2016

Songs In The Key Of D, Vol. 12. Our favorite outsider is back with his latest steps that the chosen course of That’s Your Wife On The Back Of My Horse verderzet (by far the best album title of 2015). The lover knows what to do.

Next year Dowds solo career will reach the symbolic milestone of twenty years.Quite remarkable for the veteran, who was already considered his debut as an old dick, does an impressive productivity after and remains a regular American and European stages skimming his increasingly idiosyncratic becoming music. Wrong Side Of Memphis and his latest feat lie with a first listening may be far apart, but really is nothing further from the truth. The albums are witnessing the same radical vision and attacking roots genres and areas beyond.

For Execute American Folklore Dowd launched a crowdfunding campaign, which was successfully completed. You also know that you will be treated to a feast of nonsense and transgression of kitsch funk and blues rotten remnants of upside regular platitudes, innuendo and irony-free personal documents. He had just as much to be able to walk in a grass green trainingpak and a fluorescent-colored sweatband. The Dowd will all care less. He sets the rules in a colorful world that does not compromise, although sometimes, even now, admit that the man regularly what earwigs shakes up their sleeves.

Fourteen songs he hunts again through in less than forty minutes. Stylistically, this is a continuation of That’s Your Wife … which means he just recorded everything himself: bass, guitar, keyboards and many plastics beats. In opener “unease And Deviance”, actually a good definition of his work, as it threatens to result in the theme of “The Fresh Prince Of Bel-Air” .With sterile synths, a rudimentary beat, silly breaks and Dowds dirty uncle -verzen. And so it sounds more as if he were in pieces like “3:29:48” (his birth) and “Modern Woman” hossen sitting around with an XL-beatbox and a bag full of crooked rhymes.

Elsewhere you can find nods towards rock and roll swagger, but only after it was thoroughly mangled. “Sexual Revolution” has more in common with The Butthole Surfers and Ween then the roots heroes in which he was once against. “Funkalicious” put Bootsy Collins by The Residents. Or again: “Last Laugh”, one for his mother, who initially almost sounds like 80’s INXS.En “Rhumba In The Park”, an outing direction of exotica that sounds like a response to “Worried Mind” from his early classic Pictures From Life’s Other Side. But it is still more foolish: during “Mr.Muggles “you expect it to Beverly Hills Cop -theme will emerge anytime and guest singer Anna Coogan may provide theatrical fringes while the raised title song is crazy barracks hubbub of the most dropout species.

It is clear that this screwball sails a course as disastrous as irresistible. Admit it: How many artists get away with to have their name chant? Years ago it happened already on stage, now in the final “World Without Me”. And yet you can not help but meegrijnzen with so much idiocy. “Whiskey Ate My Brain” is the elsewhere. It must then, but meanwhile gave it an incomparable oeuvre. Go, Johnny, go!

Dowd has 12 to October 30 on tour in Europe. He played three times in the Netherlands and once in Belgium: on October 29 in GC The Dairy (Zemst).

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s